TÜH

Yağmur yağarken dışarı çıkıp derin derin bir nefes alıp, toprak kokusunu çekemiyorsan ciğerlerine,  ne diyeyim ben sana. Tüh….

Elde ettiklerin etmediklerinden az diye üzülüp kahrediyor, elindekilerin kıymetini bilmiyorsan…

Yalnızım diye dertleniyorsan, bir dost sıcaklığı arıyorsan ve hala bulamıyorsan …

Sıcak bir yuvan, yanında da sevdiklerin var ve sen hala mutsuz olmak için sebepler bulabiliyorsan…

Arada bir iyilik yapmanın huzurunu duymuyorsan…

Beni kimse anlamıyor deyip, duvarlar ardında kendini saklıyorsan,

Özgürsen ve sen hala bunun kıymetini bilmiyorsan…

Etrafında güveneceğin bir tek kişi yoksa…

Arada bir ayrılığı, arada bir kavuşmayı yaşayamıyorsan…

Dinlemeyi bilmiyor,  söylediklerini dinlettiremiyorsan…

Zaman öyle değerli ki, ve sen hala değerini bilemeyip hor kullanıyorsan…

Geriye dönüp baktığında, hayalini bile tekrar kuramayacağın bir tek hatıran yoksa…

Arada bir herkes kendisini bazı olaylar karşısında çaresiz hissedebilir, çaresizliğine kendin bir çare bulamıyorsan…

Yalan söyleyip hem kendini hem çevrendekileri kandırıyorsan…

Yaraları vardır herkesin, yaralıysan, ve bir gün kabuk bağlayacağına inanmıyorsan…

Evet demek güzeldir de, gerektiğinde hayır demeyi beceremiyorsan…

Arada bir, kendini, başkalarını, hayatı ve tüm yaşanmışlıkları sorgulamıyor, teslimiyeti kendine reva görüyorsan…

Arada bir aman boşver, ölmeyecek miyiz? Demiyorsan…

Unutulması gerekenleri hala unutamıyorsan…

Katıla katıla gülemiyor, haykırarak ağlayamıyorsan…

Kendini, belki kilonla, belki zayıflığınla, belki herhangi bir kusurunla sevemiyorsan…

Veya tam tersi, bir narsistsen…

Aşkı bir kez bile tatmamışsan, veya aşkın için yeterince mücadele etmemişsen…

Çok konuşmak yerine bazen de susarak cevap vermeyi deneyip cümlenin sonuna üç nokta koyamamışsan…

Ve

Arada bir etrafında seni seviyorum diyebileceğin hiç kimse yoksa…

Ne diyeyim ben sana. Vahlar sana, eyvahlar sana… Tühler sana…