SAVAŞLAR-SAVAŞÇILAR

Savaşlar…

Son günlerde canlar yandı, şehitler verildi, analar ağladı.

Ülke ayaklandı…

Ama savaşlar hala bitmedi.

Artık bitmeli…  Terör bir son bulmalı. Tüm insanlık kınadı, kınanmalı. Birşeyler yapılmalı.

Başımız sağ olsun Türkiye”m. İnşallah bir daha böyle bir temenni de bulunmak zorunda kalmayız.

Savaş adı gibi soğuk bir kelime.

Yazılamıyor bile.

Kalem susuyor, küsüyor.

Bir tek savaşçı kişilikleri anlatırken harekete geçiyor kalemim.

Uğruna savaşmayı göze aldıkları için korkmadan ilerleyenleri yazmak isteyince.

Kan ve şiddet yok, böyle savaşçıları anlatan cümlelerde.

Olmasın da zaten.

Analar geliyor gözlerimin önüne. Yavrusu uğruna katlandıkları, onların ayağına çöp batmasın diye ayaklarının altına paspas olan analar.

Ve aniden paspas olmakla değil, uğruna savaşacakları olgular adına dim dik ayakta kalanlar…

Hayat mücadelesi  ve kazanacakları ile kaybettiklerini bir gün kıyaslayınca verilen doğru kararlar.

Hep bir ucunda artılar, bir ucunda eksilerle sürekli bir tarafı ağır basan tartılar.

Düşünerek, ince ince eleyip sım sıkı dokunarak verilen kararlar.

Kimse zarar görmesin diye belki zorla ama kararlılıkla atılan adımlar.

İnandıkları uğruna iyi niyetle, kalp kırmadan, üzmeden, sevgi ve saygıyı yitirmeden, dim dik onurlu duruşlarla başlayan yolculuklar.

Bir gün…

Biliyorum ki iyi niyetli savaşçılar hep kazanacaklar.