SAĞ-SOL

Yazımın başlığına bakıp da sakın ola siyasi bir yazı mı diye düşünmeyin. Yazmayacağım inatla siyasi hiçbir yazı. Belki bir köşe yazarının böyle yazılar da yazması gerekir.

Gündem yazması. Ki ben zaman zaman gündeme  dokunurum. Her ne kadar siyasete girmesem de. Sıkıyor beni zaten. Herkes o kadar çok yazıyor çiziyor ki bu konuda. Ben hayata dair başka alanlara eğilmeyi kendime daha yakın buluyorum. Her konuda herkesin,  söyleyeceği, kelimelerini ciddi cümlelere dönüştüreceği bir düşüncesi olsa da.

Böyle ciddi bir açıklamadan sonra J gelelim sadede.

Sağ- sol dedim.

Sağ elin sol ele faydası yok derler ya.

Benimki de o hesap.

Bir düşünün, ellerimizle ne çok şey yapıyoruz, hatta hemen hemen her şeyi. Allah korusun, sağ elinizi-kolunuzu bir kullanamadığınızı düşünün.

Eksikliğini…

Noksanlığını…

Artılarını-eksilerini…

Kattıklarını…

Dedim ya Allah korusun. Ben sık sık düşünüyorum bu aralar.

Bir de “sağ kolum” dediklerinizi.

Onların hayatlarınızdaki artılarını, eksilerini.

Alışkanlıklarınızı…

Kattıklarını-aldıklarını…

Çok zor değil mi?

Zorluklar bizim için ama… Göğüsleyerek aştıklarınızı bir düşünün. Ben çok düşünür oldum bunu da bu aralar.(Bunu da parantez içinde belirterek yazıya devam.)

Aslında yazıya son birkaç cümle ile son…

Bakın…

Allah bize öyle büyük bir güç vermiş ki…

Sağ elimizi kullanamasak da, sol elimiz zamanla öğrenir sağ elin yaptıklarını. Belki biraz zorlanır ilk başlarda. Belki kalem bile tutamaz sol el, sağ el olmayınca.

Ama öğrenir işte.

Önemli olan içindeki gücü keşfedebilmekte, ve zorlukların, mutsuzlukların, umutsuzlukların üstesinden gelebilmek için. Ya da yazının ana fikrinden yola çıkarak, sağ elin yapabildiklerini, sol el düşe kalka öğrenir bir gün elbette.