REÇELLİ EKMEK TADINDA

Misafir umduğunu değil bulduğunu yermiş…

Biz bu dünyaya geldik geleli “ne umduk, ne bulduk”…

Siz şöyle yağlı yağlı geleneksel kebaplardan yemeyi mi düşünmüştünüz? Hani yiyip yiyip kilo aldırmayanlardan. Yağlarının selülit olarak geri dönüşümü olmayanlardan.

Salatayla idare edin. Hem daha sağlıklı. Şöyle bol yeşillikli, limonlu, mısırlı, acılı, acısız…

Yoo merak etmeyin yemek tarifi falan vermeye hiç niyetim yok. Bunu bir başka bahara bırakıyorum…

Yaptığım güzel yemeklerin tariflerini belki sunarım sizlere. Gerçi ustaların, şeflerin yaptıklarının yanında esamesi okunmaz ama. Çok şükür şimdiye kadar yiyip de zehirlenen olmadı J

Aaa nerden geldik yemek tarifine. Hatırladım .“Misafir umduğunu değil bulduğunu yer” demiştim…

Gelelim sadede…

Misafiriz değil mi şu yaşanası, ama insanların yaşanmayası yapmak için canhıraş çalıştıkları dünyada…

Ne çok masallar anlatılırdı küçükken bizlere, sonları da hep “mutlu” biterdi.

Mutsuz biten hiç masal bilmiyorum ben mesela…

Şimdi bütün masallar yalan mı? Tabi ya, masal adı üstünde…

Büyüdük hala ne çok masal dinliyoruz değil mi?

Ama bu masallar hiç mutlu bitmiyor.

Niye ki?

Terör masalı,

Savaş masalı,

Nükleer masallar,

Deprem masalları,

Tsunami…

Ülke ekonomisi masalları,

İşsizlik masalları,

Sevgili masalları,

Aldatma masalları,

Kadına şiddet masalları,

Tecavüzcü masalları…

İşkence gören sokak hayvanlarının masalları,

Politika masalları,

Vs. vs…

Ne yazık ki hepsi gerçek olan, yürek burkan günümüz masalları…

Gelecek sanki hiç gelmeyecek, gelirse de iyi gelmeyecek masalları…

Ben masal dinlemek istemiyorum artık…

Biz büyüdük de değişti mi dünya?

Biz büyüdük de masallar da mı değişti…

Ben kırmızı başlıklı kızı istiyorum, büyükannesine yine çörekler götürsün tertemiz sevgisiyle, hatta kurt da olmasın o masalda,

Ben kül kedisi olmak istiyorum hatta… Sonu mutlu bitiyor ne de olsa…

Ben keloğlanın saflığında, leblebimi isterim diye tutturmak istiyorum.

Ben uyuyan güzel  olmak istiyorum artık mesela… Uyuyunca unutuyor ne de olsa insan…

Ben yalan da olsa eski masallarımı istiyorum.

Sevmedim bu dünyanın gerçek ama mutsuz masallarını…

Ummadan bulduklarımla yetinmek istiyorum…

Bulduklarım çocukluğumun saflığından kalan, masal tadında, sokak ortasında oyun oynarken yediğimiz reçelli ekmek tadında olsun istiyorum. Ha sahi bizler sokakta evimizdeki kadar güvenle oynardık. Ama şimdi sokaklar tekin değil.

Aynı reçelli ekmekleri çocuklarım için ben de hazırlamak istiyorum.

Hem biz çocukken de hiç kilo almazdık…

Çünkü mutluyken kilolaları kafaya takmazdık.

Bulduklarımız umduklarımızdan muhteşemdi…