BAVUL HAZIR

Arada bir toplamak gerek bavulları…

Tıkıştır içine, ne bulduysan, anı, hatıra,  otobüse, uçağa veya bir yere geç kalmışçasına…

Çiçekleri sulamak lazım, dönene kadar solmasınlar diye… Bu arada bir sır, canlı çiçek beslemedim hiç, civciv besledim, balık besledim, hatta iki tane göz nuru besledim büyüttüm, saldım hayata. Hayatımın tam da odağındalar.

Yine konu dağıldı, nerede kalmıştık.

Çiçeklerde…

Onları da suladık. Bavulu da topladık.

Çıkmadan evvel, evi birkaç kez, hatta birkaç yüz kez kontrolden geçirdik. Bu arada çok fazla olmasa da, henüz öyle bir teşhis konulmasa da, hemen hemen her insan kadar obsesiflik var bende de. Ne diyor uzmanlar, herkesin bazı takıntıları vardır, bu takıntılar bazılarının hayat kalitesini etkiler, bazıları böyle yaşamaya alışmıştır, bazıları da hafiften obsesif takıntıları beslediklerinin farkında bile değildirler. Bu evi birkaç yüz kez kontrol etme takıntısı da bende var. Ama iyiyiz biz takıntımla, mutlu mesut yaşayıp gidiyoruz.

Bu arada konu yine dağıldı…

Evet, evi de bir güzel kontrol ettik, ütü fişte takılı değil, vana kapalı, sigara izmaritleri su ile söndürülmüş, bu arada bir parantez daha açıyorum ve konuyu biraz daha dağıtmaya karar veriyorum burada. Sigara demişken, bu aralar, bu konuda beynimle savaş halindeyiz. Ben bırak diyorum şu mereti, beynimse dur daha şimdi sırası değil, zamanı var, bu konuda bende sana yardımcı olacağım, ama şimdi bırakırsan tekrar başlarsın diyerek mantık sinyalleri gönderiyor bana.  Şimdilik uzlaştık, ama bu konu yakında tekrar masaya yatacak sevgili beynim.

Bu arada sanırım ben bu yazı konuma seçtiğim sanal kahramanımı bir türlü evden çıkaramayacağım.

Belki son kez bir bakış, gözlerle, her duvarla, her kapıyla, her santimiyle evinin, bir veda…Belki ona bile vakit kalmaz ya neyse…

Bavul hazır, bilet hazır, ev de kontrol edildi, yolculuk ya da gidiş dönmeyiş başlasın artık.

En kalın palto giyilir, zırh niyetine, sarıp sarmalanır insan, korur kendini her tür soğuktan…

Ve sonra…

“Binlerce kilometrelik yolculuklar bile tek bir adımla başlar” dersin…

Koyulursun yollara.

Hiç taş takılmaz sanma ayağına…

Takılır. Hem de bazen koca koca kayalar çıkar önüne…

Zaten göze almadan çıkılmaz ki yola…

Cesur olacaksın, hem gitmelerde, hem dönmelerde…

Allah güç vermiş, alır taşı koyarsın kenara…