ACIYI YAZAMAMAK
Bu gün yayına girecek olan yazım aslında hazırdı, sizlere cennet gibi, Akdeniz”in içinde gizli kalmış rüya gibi bir tatil beldesinden bahsedecektim. Ama cehennem ateşi gibi yüreklerimizi yakan şehit haberlerini alınca gündem değişti elbette.
Yüreklerimizi yakarak…
İçimiz acıyarak…
Teröre lanetler okuyarak…
13 Şehit vermişiz Diyarbakır”da şanlı vatanımıza…
2 Pilot İzmir”de. Eğitim uçuşunda şehit düşmüş…
Ateş yine düştüğü yeri yaktı…
Yaktı da geçmez…
Diyarbakır”ın Silvan İlçesi kırsalında çıkan çatışmada 13 askerimiz şehit oldu, 2 si ağır 6 yaralı haberi, hepimizi derinden sarstı.
Eğitim uçuşunda şehit düşen iki Pilotumuz da şehitlik mertebesine ulaştı.
Vatan sağ olsun… Sağ olsun elbette, bunu söylemek çok kolayda, güzel vatanım fidanları köklerinden sökülmeden sağ olsa, anaların yürekleri yanmasa, evlatlar yetim kalmasa. Tüm Türkiye gözyaşlarına boğulmasa.
Lanet olsun teröre…
Yazamamak böyle bir şey…
İçim öylesine dolu, öylesine acıyor ki, kilitlenip kaldım. Yazamıyorum.
Acıyı anlatmak, acıyı yazmak öyle zor ki…
Ben ki sözle ne kadar az ifade edebiliyorsam kendimi, yaşananları, yazıyla hiç susamam. Ama şimdi tüm Türkiye gibi, gözyaşlarımla konuşuyor, gözyaşlarımla yazıyorum.
Kalemim sustu, kan damlıyor her satırda, her cümlede, her harfte…
Başımız sağ olsun Türkiye”m…
Lanet olsun bize bu acıyı yaşatanlara.
Lanet olsun teröre…
