DAHA NE OLSUN

Sonbaharda

Sonbahar isimli kızım, ve ay yüzlümle

Gelecek kışta,

Karlar altında,

Alnımıza yazılmış yazılarımızla,

Dostla, düşmanla,

Geçmişin izleriyle,

Geleceğin sisli bilinmeziyle,

Duyulmayan,

İçimden çığlıklarımla,

Deli sanmasınlar diye

Sessiz attığım kahkahalarla,

Acısı, tatlısıyla.

En umutsuz anımda,

Bir umut ışığı bulup sıkı sıkı sarılmalarımla,

Yazdığım şiirleri okurken

Aldığım hazla.

Bazen yazmak isteyip de yazamadıklarımla,

Okumak isteyip okuyamadığım kitaplarda,

Etrafıma baktığımda şükredecek

Binlerce, milyonlarca sebep bulduğumda.

Sessiz sessiz ağladığım anlarda,

Arkama dönüp geriye baktığımda

Pişmanlığım var mı diye düşünüp

Ben yaşadım bu hayatı, iyi ki yaşadım deyip

Her anıma sahip çıkışımla,

Başım hep dik, onurumla,

Sevdiklerimle,

Gelecek ilk baharda,

Ağaçlar mısır patlağı olduğunda

Yeniden yeşerecek umutlar,

Aldığımız nefes bile.

Ve sonra yaz gelecek

Yine sıcacık olacak ruhlarımızda.

Not: Güneş her gün  yeniden doğuyor, nasılda gülücükler gönderiyor bulutların arasından bizlere. Daha ne olsun.